ACTUALLY, WHO ARE YOU NOT BE ..,?
అవును అది పెద్ద ప్రశ్న. సాధికారత , స్త్రీ సాధికారత ఒక్క పెద్ద ప్రశ్న ? ఇండియా లాంటి దేశం లో స్త్రీ సాధికారత ఒక్క పెద్ద ప్రశ్న. కులం , మతం , వర్గాల గా సమాజం ఏర్పడినప్పుడు , వివక్ష తో కూడిన సమాజం లో స్త్రీ కి స్వేచ్చా , సమానత్వం ,గౌరవం దక్కటం చాల అరుదుగా ఉంటుంది
ముక్యంగా ఇండియా లాంటి దేశాలలో కులం , మతం సమాజానికి లక్ష్మణ రేఖలు గీస్తున్న తరుణం లో సామాజికంగా ,ఆర్ధికంగా వివక్షను అనుభవిస్తున్న బారతీయ మహిళా సాధికారత సాధించ గలదా !!? ప్రపంచీకరణ కి ముందు , ఆ తరువాత పూర్వాపరాలు పరిశీలిస్తే ముక్యంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లాంటి వ్యవసాయ ఆధారిత రాష్ట్రాలలో ఆది నుండి ఎక్కువ శాతం మంది స్త్రీలు పురుషులతో సమానంగా చూడబడింది వెనకబడిన , దళిత కులాల లోనే అని చెప్పుకోవచ్చు. నేపద్యం ఏది అయితేనేమి మహిళ గౌరవించబడింది అంటే మనం ఆయా వర్గాలలోనే చూడవచ్చు. ఉత్పత్తి కులాలలో స్త్రీకి ఉన్నంత స్వేచ్చ ఆధునిక , అగ్రవర్ణ నేపద్యం గల వర్గాలలో లేదు అని చెప్పక తప్పదు . అయితే అందరిని ఇదే గాడిన కట్టలేము. భూస్వామ్య వ్యవస్తలో మహిళను అబల గా మాత్రమె చూసేరు తక్కువ శాతం మంది మాత్రమే గౌరవించ బడ్డారు అని చెప్పక తప్పదు. అయితే స్త్రీ కి స్వేచ్చ స్వాతంత్రాలు కావలి అని చదువుకున్న , కమ్యునిస్ట్ బావజాలం ఉన్న అగ్రవర్ణ కుటుంబాలలో నుండి వచ్చిన మహిళల ల పోరాటం మనం గుర్తించు కోవాలి.
బారతీయ మహిళ రెండు విధాలుగా నేటికి వివక్షను ఎదురుకుంటుంది ఒక్కటి కుల పరంగా అయితే రెండోది సామజికంగా లింగ బేధం తో. నేటికి మన దేశం లో మహిళ అంటే ' పరువు ' గానే చూస్తున్నారు. ఎంతో ఉన్నత విద్యలు , ఉద్యోగం చేస్తున్నా కుటుంబానికి మహిళ ఒక " పరువు " ఈ పరువు కోసం హత్యలు చేస్తున్నారు , పురిటిలోనే చంపేస్తున్నారు. ఈ పరువు అనే విషయానికి వచ్చేసరికి అన్ని కులాలో ఆలోచన విధానం ఒక్కటే , కాస్త హెచ్చు తగ్గుల్లో తేడా ఉంటుంది . ఆడపిల్ల , ఆ -డపిల్ల గానే చూస్తున్నారు . పెళ్లి చేసిపంపితే చాలు కష్టం అయిన , సుఖం అయినా చివరికి చస్తున్నా అక్కడే ! ఆ ఇల్లు గడప దాటి రాకూడదు. ముక్యంగా తల్లి తండ్రి లేని మహిళ ల పరిస్తితి అయితే దారుణం అనే చెప్పాలి. ఒంటరి మహిళ విషయం లో సమాజం దృష్టి మారాలి. గడప దాటి బయటకు వస్తే సమాజం చూసే చులకన బావన స్త్రీ ఆత్మ స్తైర్యాన్ని చంపేస్తుంది .
చరిత్ర లో స్త్రీ సాధికారత ఏమీ లేదు , ఒక్క దళిత ,బహుజనులలో కుటుంబ పోషణ లో కలసి పనిచెయ్యటం మాత్రమె , మిగత వర్గాలలో పరదా చాటున మాత్రమే ఉండేవారు , నేడు ,ప్రపంచీకరణ తరువాత ఆ పరిస్తి చాల మెరుగు అయింది అని చెప్పవచ్చు . అన్ని కులాలో , మతాలలోని స్త్రీ లు బయటకు వస్తున్నారు ,గొప్ప ,గొప్ప ఉద్యోగాలు చేస్తున్నారు. ఒకప్పుడు పురుషుడు తో సమాన వేతనం కావలి అన్న అంతర్జాతీయ మహిళా పోరాటం నేడు మగవాళ్ళ కంటే ఎక్కువ సంపాదిస్తున్నారు , అన్ని రంగాలలో నాయకత్వం వహిస్తున్నారు . కుమారి మాయావతి లాంటి దళిత స్త్రీలు రాష్ట్రాలకు ముక్యమంత్రిగా , రాజకీయ పార్టీలకు నాయకత్వం వహిస్తున్నరు. కుల వివక్ష మెజారిటి ప్రజలను చదువుకు దూరం చేస్తే ,అందులో స్త్రీలు నేటికి పుర్తిస్తాయిలో చదువు కోలేక పోవటం దేశం ఆర్ధికంగా అభివృద్ధి సాధించ లేక పోతుంది . సెల్ఫ్ హెల్ప్ గ్రూపు లతో ,పావలా వడ్డీలతో మహిళలకు సహాయ పడటం స్త్రీ సాధికారత లో బాగమే ,దేశ ఆర్ధిక అభివృద్ధి లో బాగమే .
వంద సంవస్తరాల ప్రపంచ మహిళా దినోస్తావం లో నేటి మహిళ సాధికారత సాధించే సందర్భం లో కొత్తరకం వివక్ష ఎదురుకుంటుంది . పనిచేసే ఆఫీసు లలో సాటి పురుష ఉద్యోగుల లేదా యజమాని నుండి సెక్సువల్ వివక్షను ఎదురుకుంటుంది. ముక్యంగా రక్షణ విషయం లో చాల ప్రమాదకర స్తితిలో ఉంది. గృహ హింస , వరకట్న హత్యలలో నేటికీ సరి అయిన న్యాయం జరగటం లేదు అని చెప్పాలి . సంవస్తరాల తరబడి కోర్టుల చుట్టూ తిరగటం ,గృహ హత్యలను ప్రమాదకరంగా చిత్రీకరించటం జరుగుతూనే ఉంది . రాజకీయ రిజర్వేషన్ కొరకు 60 సంవస్తరాల నుండి పోరాడుతూనే ఉంది.మహిళా సాధికారత కోసం , హక్కుల కోసం కమ్యునిస్ట్ బావజాలం , దళిత బహుజన మహిళలు మాత్రమె పోరాడుతున్నారు అని చెప్పక తప్పదు. చదువుకున్న మహిళలు అన్ని వర్గాలలో నుండి పోరాడితే స్వేచ్చ , సమానత్వం ,గౌరవం సాధించు కోవటం పెద్ద కష్టం కాకపోవచ్చు . ఒక వైపు స్త్రీ హక్కుల కోసం పోరాడుతుంటే ,మరోవైపు ఇదే స్త్రీలు మతం ముసుగులో , ధర్మం ముసుగులో , సాంప్రదాయం ముసుగులో పోరాడే మహిళల ముందల కాళ్ళకు బందీలు వేస్తున్నారు. స్త్రీ కి స్త్రీ నే మొదటి శత్రువు అనే సిద్దాంతానికి బలం చేకూరుస్తున్నారు.
ఎందరో దీరవనితలు పుట్టిన ఈ పుణ్య భూమిలో " మహిళా సాధికారత " కుటుంబం , సమాజం , దేశం అభివృద్దికి ముందు అడుగు అని గుర్తుంచుదాం.
ప్రేమతో ..,
అమ్మకు అంకితం
వెంకట్
